ورود به سیستم
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
مقالات
1378/10/11 00:00

پرورش کودک مستقل

برای مستقل شدن فرزندانمان باید از اولین سالهای کودکی اقدام کنیم .
۱ تا ۳ سالگی دوره تمایل کودک به استقلال است،و کودک مایل است کارهایش را به تنهایی انجام دهد، به تنهایی غذا بخورد ،به تنهایی راه برود ،به تنهایی بازی کند و ..... اغلب والدین با مداخله هایی که میکنند جلوی استقلال کودک را میگیرند. وقتی شما دست بچه را محکم میگیرید که موقع راه رفتن زمین نخورد، وقتی قاشق غذا را از دست او میگیرید و سعی میکنید خودتان به او غذا بدهید، در واقع جلوی تلاشهای اولیه کودک برای مستقل شدن را گرفته اید، و به او یاد میدهید نیاز نیست خودت تلاش کنی من هستم و وظایف تو را انجام میدهم. در سالهای بعد زندگی،کودک یاد گرفته است شما هستید که اتاقش را تمیز کنید،کیف مدرسه اش را آماده کنید، برایش سفره غذا را بیندازید و جمع کنید، کنارش بمانید تا مشق بنویسد و .... پس اگر میخواهید مشکلاتی اینچنین که گلایه عموم والدین است را نداشته باشید در سن ۱ تا ۳ سالگی به تمایل کودک برای رفتارهای مستقلانه احترام بگذارید تا او بیاموزد خودش توانمند است و میتواند مسئولیت کارهایش را به عهده بگیرد.


قانونهای کمی در خانه قرار دهید تا به جای امر و نهی مدام به کودک او را وادار کنید مستقلا به کشف محیط بپردازد .وقتی قوانین زیادی قرار میدهید مجبور به درگیری مدام با کودک خواهید بود، پس فقط در موارد خیلی مهم و ضروری قانونهای قطعی برای کودک بگذارید و در خیلی از زمینه ها اجازه دهید کودک خودش وارد عمل شود فکر کند تصمیم بگیرد و عمل کنید.
این یک گام مهم برای رسیدن به استقلال کودک است.
بازی های جالبی ترتیب دهید که کودک،گفتنِ کلمه نه را بیاموزد.
مهارت نه گفتن از مهارتهای مهم برای مستقل شدن است که عموم افراد به شدت در آن ضعف دارند. اگر میخواهید کودک شما در بزرگسالی با این مشکل مواجه نشود از کودکی این مهارت را به او بیاموزید.
مثلا به کودک بگویید من دو تا کار از تو میخوام یکی رو انجام بده و به یکی دیگه بگو نه و قبلش فکر کن و خودت انتخاب کن که کدوم رو الان دوست داری انجام بدی و کدوم رو دوست نداری.
همچنین گاهی که کودک به درخواست شما نه میگوید نه او را بپذیرید و او را سرزنش نکنید به این ترتیب کودک شما یاد میگیرد حق دارد گاهی در مقابل تقاضاهایی که از او میشود نه بگوید.



محیط خانه را ایمن کنید و اجازه دهید کودک نوپای شما به راحتی رفت و آمد کند .به هر چه میخواهد دست بزند و محیطش را کشف کند. این اتفاق در صورتی خواهد افتاد که اشیا خطرناک را بردارید ،جلوی ارتفاعی مثل پله ها نرده بکشید، روی پریزهای برق درپوش بگذارید،مبلمان شما کوتاه باشد که پریدن از روی آن خطری نداشته باشد و کارهایی مشابه که محیط ایمنی ایجاد کند .در این صورت کودک مستقل از شما میتواند در محیط بگردد و این شروعی برای استقلال او خواهد بود.

پیام های واضحی به کودک بدهید وقتی میخواهید موردی را به او تذکر دهید. دقیقا بگویید چه انتظاری دارید. مثلا وقتی شما قبل از رفتن به مهمانی به کودکتان میگویید باید تو مهمونی دختر خوبی باشی او هیچ درک واضحی از این پیام ندارد و نمیداند خوب بودن یعنی این که دقیقا چه کاری انجام دهد.بنابراین به جای پیام های ناواضح دقیقا بگویید از او چه میخواهید. دادن اطلاعات واضح کودک را آگاه میکند و یک قدم او را به سمت رفتارهای مستقلانه پیش میبرد.


حق انتخاب در چیزهایی مثل لباس و غذا به کودک بدهید.زمانی که کودک در بقیه موارد قادر به تشخیص نیست در این دو مورد میتوانیم به او فرصت مستقل بودن و انتخاب کردن بدهیم.

اگر کودک شما مایل به انجام کارهای شخصی خود نیست به جای اینکه شما آن کار را برای او انجام دهید ،مثلا اتاقش را مرتب کنید، اسباب بازیهایش را جمع کنید و یا غذا به او بدهید ، برای آن کار یک بازی ترتیب دهید .کودکان همیشه برای بازی آماده اند. پس به او بگویید بیا یه مسابقه بدیم ببینیم کی زودتر اتاقش رو مرتب میکنه ،هر کی برنده شد جایزه داره یا هر کی تونست همه غذاش رو بخوره برنده ست و میتونه بعد از غذا بستنی بخوره. پس به جای اینکه سریع تسلیم بشیم و خودمون کارهاش رو انجام بدیم و از اون یه بچه وابسته بسازیم با یه کم خلاقیت یه بازی ترتیب‌ بدیم و به این شکل او را وادار به انجام کارهاش بکنیم این یه قدم مهم برای مستقل شدن کودک است.

در گفتگو با کودکان مثبت باشیم. به جای اینکه بگیم در رو محکم نبند، بگیم میدونم تو در رو یواش میبندی. وقتی شما یک پیام منفی به کودک میدید او را متقاعد میکنید که رفتارهاش منفیه و وقتی یک پیام مثبت میدید، او به این باور میرسه که کودک مثبتیه و رفتارهای درست انجام میده.

نظرات

نظر شما
نام :
پست الکترونیکی :
وب سایت :
متن :

تصویر :

برچسب ها :